اطلاعاتی در مورد بهمن

تعریف 1 : بهمن تودهٔ بزرگ برف است که در سراشیبی کوهستان به حرکت در میآید. تودههای بزرگ بهمن باعث مدفون شدن اشیا و مرگ جانداران میشود.

در مناطق کوهستانی مقدار زیادی برف روی دامنه های شیب دار انباشته می شود. گاهی اوقات کوچکترین اشاره می تواند موجب حرکت این توده عظیم شود. ارتعاش ناشی از عبور وسائل نقلیه، زلزله، وزش باد، حرکت انسان یا حیوان، افتادن یک شاخه و یا حتی انعکاس صدا می تواند باعث ریزش هزاران تُن برف شود.

بهمن ميتواند خسارت زيادي به ساختمانها، جادهها و وسايل نقليه وارد كرده و حتي جادهها را مسدود و افراد زيادي را در خود مدفون كند بنابراين با توجه به بارش سنگين برف در برخي ارتفاعات كشورمان و ريزش بهمن در جادهها و مسدود شدن راهها، نحوه پيشگيري، مقابله و احيانا گريز از بهمن خصوصا براي رانندگان و مسافران زمستاني جادهها، كوهنوردان و ساكنان پهنههاي كوهستاني امري ضروري است.

در نواحی بهمن خیز می توان تا حدودی از خرابی های بهمن جلوگیری کرد. کاشت درختان یا ایجاد پشته های (تپه) متعدد در مسیر بهمن، از شدت و سرعت آن می کاهد. در برخی مناطق، در نزدیکی ساختمان ها و محل زندگی مردم دیوارهایی می سازند که موجب انحراف مسیر بهمن می شود. گاهی اوقات نیز بر فراز جاده ها دالان های آهنی یا بتونی می سازند که حرکت بهمن پشت آنها متوقف می شود.

عوامل درونی موثر در ايجاد بهمن : شامل خود برف و بستر زير برف می باشد . به عبارتی حجم ؛ جنس و لايه های برف به همراه ميزان شيب و وضعيت بستر در ايجاد بهمن موثر هستند .

عوامل بيرونی موثر در ايجاد بهمن : ميتواند شامل صدا - حيوانات - باد - زلزله - كوهنوردان و ... باشد .

نكات :
اگر حجم برف تازه بين ۱۵ تا ۲۰ سانتيمتر باشد احتمال ريزش بهمن كم است .
اگر حجم برف تازه بين ۲۰ تا ۳۰ سانتيمتر باشد احتمال ريزش وجود دارد
اگر حجم برف تازه بيش از ۳۰ سانتيمتر باشد ريزش بهمن حتمی است

انواع بهمن:
1-بهمن خیس که سرعت آن از بهمن پودر کمتر است.
2-بهمن خشک سرعت و خطرش بیشتر از بهمن خیس می باشد.
3-بهمن برف پودر سرعت خیلی زیادی دارد.
4-بهمن های بهاری و بهمن سنگی که بیشتر در فصل گرم شدن زمین ایجاد می شود.

درصد زمان احتمال زنده ماندن بهمن زده:
بعد از یک ساعت 45درصد
بعد از دو ساعت 28درصد
بعد از سه ساعت 18درصد
بعد از چهار ساعت 10درصد
بعد از گذشت پنچ ساعت از حادثه کمتر کسی از زیر بهمن زنده بیرون می آید

شناسایی عوامل بهمن و نکات ایمنی آن

• ارتعاش يكي از عوامل مهم ريزش بهمن است. هنگام عبور از مناطق كوهستاني پر از برف بايد سكوت را رعايت كرد. بوق زدن، بلند كردن صداي ضبط ماشين يا فرياد زدن در اين مسيرها ميتواند موجب ريزش بهمن شود.

همچنين بايد بدانيد صداي هواپيما، بالگرد و حتي ماشينهاي برفروب نيز ميتواند به ريزش بهمن كمك كند. بنابراين براي مواجهه با بهمن تمام حواستان را به كار گيريد و ساكت باشيد و با شنيدن كوچكترين صدايي كه حاكي از ريزش برف است، منطقه را فوري ترك كنيد.

• شيب از عوامل اصلي سقوط بهمن است. عمدتا بيشترين بهمنها در شيبهاي 35 تا 40 درجه اتفاق ميافتد. در اين شيبها، ثبات لايه فوقاني برف كاهش يافته و خطر بهمن افزايش مييابد.

البته در شيبهاي تند (50 درجه يا بيشتر) به دليل آن كه برف قبل از انباشتگي به طور طبيعي به پايين سرازير ميشود، خطر سقوط بهمن زياد نيست.
روي شيبهاي خيلي ملايم (كمتر از 25 درجه) نيز خطر بهمن كمتر است، ولي بايد بدانيد شيبهاي صاف، بدون پستي و بلندي و فاقد پوشش گياهي بهمنخيزترند. بنابراين براي كوهنوردي يا اسكي به شيب ارتفاعات توجه كنيد.

• وزش بادهاي تند ميتواند به سقوط بهمن كمك كند، بويژه اگر طي چند روز متوالي بشدت وزيده باشد. بر اين اساس قبل از عزيمت به نقاط كوهستاني به شرايط جوي توجه كنيد.
• در منطقهاي كه حتي يك بار بهمن در آن به وقوع پيوسته هميشه احتمال سقوط دوباره وجود دارد. بنابراين تاحد امكان در روزهايي كه بارش برف سنگين است، از اين مناطق عبور نكنيد.

• صعود و تمرين در مناطق كوهستاني و برفگير بايد با وسايل، لوازم و ابزار كوهنوردي همراه باشد.

• از يك مربي مجرب راهنمايي بگيريد و از مسيرهاي شناخته شده عبور كنيد.

• هنگام كوهنوردي با خود وسايل ارتباطي چون بيسيم، تلفنهمراه و... ببريد و در تمام طول مسير، ديگران و خانواده را در جريان وضعيت راه قرار دهيد.

• بهترين راه عبور از مناطق بهمنخيز اين است كه به طرف بالا صعود كنيم تا حجم برف كمتري بالاي سرمان باشد.

• از يك شيب برفي، خيلي نرم و سبك قدم برداريد تا فشار و ضربه، به برف مسير وارد نشود و باعث شكست برف و جريان بهمن نشود.

• هنگام عبور از بهمن بدون عجله و با فاصله از يكديگر حركت كنيد تا در صورت ريزش بهمن همگي گرفتار نشويد و بتوانيد همديگر را نجات دهيد.

• از ريسمان يا طناب مخصوص كوهنوردي (نخ بهمن) استفاده كنيد. نخ بهمن طناب قرمز رنگي به طول 15 تا 50متر است كه روي آن فلشي در يك جهت وجود دارد. نخ بايد به گونهاي به بدن وصل شود كه جهت فلش به سمت فرد باشد. اگر بهمن سقوط كند، گروه امداد با پيدا كردن نخ بهمن و ديدن جهت فلش آن، زودتر مصدوم را مييابند.

• از حرکت در زیر نقاب ها جداً پرهیز نمایید. نقاب ها توده های برفی آویزان و ناپایداری هستند که در اثر وزیدن باد به وجود می آیند. اما احتمال تشکیل نقاب برفی بر روی خط الراس به ویژه خط الراس های باریک زیاد است

• حتی الامکان در زمستان از ورود به دره ها پرهیز نمایید

راههای گریز از بهمن :

هنگام ریزش بهمن چه باید کرد؟

• به بالا بپرید: سعی کنید نیم متر به بالا بپرید و در واقع روی بهمن سوار شوید. بهمن خیلی سریع رخ می دهد و در اکثر اوقات بالا پریدن غیر ممکن است، اما امتحانش ضرری ندارد!

• سعی کنید به کناره های بهمن بروید. چه بهمن بالای سر شما شکل گرفته باشد چه زیر پاهایتان، ممکن است قادر باشید خودتان را به کناره های بهمن بکشانید. تردید نکنید. هر چقدر می توانید سریع حرکت کنید. اگر بهمن بالای سر شما شکل گرفته، ممکن است با سرعت بتوانید به کناره ها بروید و بهمن را از سر بگذرانید. برف در مرکز بهمن خیلی سریع تر از کناره های آن حرکت می کند، بنابراین سعی کنید از مرکز بهمن به سمت کناره ها فاصله بگیرید.
  
  

• اگر کوله پشتی سنگینی دارید، رهایش کنید. هنگام وقوع بهمن اگر سبک وزن باشید، سریع تر حرکت خواهید کرد. بنابراین وسیله های سنگین نظیر کوله پشتی را از خود جدا کنید. ضمن اینکه هر چقدر سبک تر باشید، احتمال اینکه در عمق کمتری دفن بشوید، وجود دارد و همین امر موجب می شود زودتر شما را پیدا کنند و بیرون بکشند. البته یادتان باشد وسائلی که ممکن است به نجات تان کمک کند را رها نکنید. وسیله های نظیر چوب اسکی و مکان یاب الکترونیک و

• خودتان را به چیزی گیر بدهید. اگر تخته سنگ بزرگ یا درختی در اطراف تان هست، سعی کنید به آن بچسبید. اگر نتوانستید به کناره های بهمن بروید، این تنها راه باقی مانده شما است. اگر بهمن کوچک باشد نخواهد توانست درخت را از جا بِکَند یا سنگ ها را حرکت دهد. اگر بتوانید از سرعت پایین رفتن خود بکاهید، شانس بسیاری دارید که زیر برف دفن نشوید. اما یادتان باشد که بهمن های بزرگ همه چیز را از سر راه شان بر می دارند، حتی درختان بزرگ را.

• سعی کنید در برف شنا کنید. انجام این مرحله بدرستی بسیار مهم و حیاتی است. این کار باعث می شود روی سطح برف بمانید. چگالی بدن انسان خیلی بیشتر از برف است، بنابراین هر چقدر که به سمت پایین می روید، بیشتر در عمق برف فرو خواهید رفت. اما اگر سعی کنید در برف شناور شوید، احتمال اینکه بالا قرار بگیرید، بیشتر است. سعی کنید پاهایتان را به سمت پایین ضربه بزنید و بازوهایتان را مانند زمانی که دارید شنا می کنید، حرکت دهید یا اینکه به پشت قرار بگیرید و شنا کنید. این کار باعث می شود صورت شما بالا قرار بگیرد و در صورت دفن شدن شانس بیشتری برای دریافت اکسیژن داشته باشید

اقدامات لازم هنگام دفن شدن در برف

۱) یکی از بازوهایتان را مستقیم بالای سرتان نگاه دارید. نوک انگشتان تان باید رو به بهمن باشد. این کار باعث می شود وقتی زیر برف هستید بدانید بالا کدام طرف است. در زیر بهمن مطمئناً جهت بالا و پایین را گم خواهید کرد، چون همه جا سفید و روشن است! اینکار همچنین ممکن است باعث شود زودتر پیدایتان کنند. وقتی زیر برف هستید با تف کردن هم می توانید بالا و پایین را تشخیص دهید، چون حتی زیر صدها کیلو برف باز هم نیروی جاذبه عمل خواهد کرد

۲) دور صورت خود فضایی را باز کنید. وقتی که بهمن از حرکت ایستاد، برف به سفتی سیمان خواهد شد. اگر بیشتر از نیم متر زیر برف مدفون شده اید، قادر نخواهید بود خودتان را بیرون بکشید. تنها باید امیدوار باشید که اکسیژن لازم تا زمان رسیدن کمک داشته باشید. سعی کنید به هر شکل ممکن فضایی را اطراف بینی خود باز کنید. قبل از اینکه برف دور بینی شما را پُر کند یادتان باشد که یک نفس عمیق بکشید. این کار باعث می شود سینه شما حجم بیشتری بگیرد و به شما فضایی برای تنفس بدهد.

۳) اکسیژن و انرژی خود را هدر ندهید. سعی کنید خودتان را حرکت دهید، اما اکسیژن و انرژی خودتان را بیهوده هدر ندهید. اگر نزدیک به سطح هستید، احتمال اینکه بتوانید خودتان را بیرون بکشید، وجود دارد، اما اگر در عمق هستید بهتر است انرژی خودتان را حفظ کنید تا کمک برسد. بهتر است خونسرد باشید و منتظر امدادگران بمانید. اگر صدایی در نزدیکی می شنوید، سعی کنید فریاد بزنید، اما اگر فکر می کنید صدای تان را نمی شنوند انرژی خود را هدر ندهید.

برچسبها: بهمن , عوامل ریزش بهمن , نجات از بهمن